#09 Δράκο δράκο τον καημό μου [Συμμετέχει η Κατερίνα Χαρ]

Τι νομίζατε πουλάκια μου; Πως θα μιλούσαμε μόνο για σειρές που προσποιείστε πως θα δείτε για να μη σας τη λένε που δε τις έχετε δει; ε, όχι! Η Τόνια και ο Χρήστος, παρέα με την Κατερίνα, μιλάνε επί μία ώρα, σεκάνς-σεκάνς, σκηνή-σκηνή και πλάνο-πλάνο για τον ένα και μοναδικό Δράκο του 1956! Την ταινία που ενέπνευσε τον David Lynch να κάνει το Eraserhead (καλά όχι, αυτό είναι δρακιά). Η Τόνια προσπαθεί να κρατήσει τα μπόσικα, η Κατερίνα να μιλάει για ανθρωπότυπους και να κάνει συνωμοσιολογικού τύπου συνδέσεις, κι ο Χρήστος να αναρωτιέται «Τι με βάλατε να δω ρε μαλάκες;!» Απολαύστε τες για σχεδόν 60 λεπτά ενοχλητικά κι αναίτια ενδελεχούς ανάλυσης!

δε μούβι: https://youtu.be/gNlfkcshH9w

κεράστε κανένα καφεδάκι: https://buymeacoffee.com/stotelospee
βρείτε μας και σε:
youtube (για τα μιλένιαλς), insta (για τα τζεν ζεντ) @stotelospethainei
fb (για τα μπαρμπάδια) Στο τέλος πεθαίνει
τίκτοκ (για τα τζεν άλφα) @sto_telos_pethainei

Transcript

unknown 0:00

Που ήταν πολλέ.

SPEAKER_00 0:15

Για χαρά και σα. Είμαστε η Τωνια και ο Χρήστο και κατερίνα.

SPEAKER_04 0:24

Γεια σα. Έχουμε καλασμένη από τι καταλάβετε.

SPEAKER_02 0:29

Όχι εγώ για έτσι για την παρέμεινα να σα δω μια φορά λάβη.

SPEAKER_00 0:35

Θα μιλήσουμε πριν πούμε στο σημερινό επεισόδιο, να πούμε δύο λογιά αρχικά που μα έχουν στείλει. Αρχικά να πούμε για τον είκο του τσουκνίδα που μα πρότεινα να κάνουμε κάποια επεισόδια για ταινίε βασισμέσα κόμει. Και είναι πάρα πολύ ωραία ιδέα. Οπότε θα την κρατήσουμε και επιφυλασμόμαστε για το μέλλον. Και να πούμε να πω προσωπικά και στο Σταύρο τον Κακλιδάκι, ότι αδερφέ δέ στο σπάτακου μη χάνει χρόνο. Κάθε στιγμή χωρί Πάρτα είναι μια χαμένη στιγμή.

SPEAKER_02 1:04

Μη έχει πείσει και μένα να κάτσα να τη δώκατε στιγμή. Δεν ξέρω αν είμαι έτοιμη για αυτή τη δέσψη στη ζωή μου, αλλά το επεισόδιο εκείνο με έπειτα πολύ.

SPEAKER_00 1:11

Γιώθω μεγάλη τιμή καταλήξη.

SPEAKER_02 1:12

Και σε θυμάμαι να τη βλέπει αυτή τη σειρά μανει ο δώσει. Όταν είπε για τη ζήνα, μου ήρθε τρελόφλασπάκο τη χωρί να το παρακολουθεί.

SPEAKER_04 1:20

Η κατερίνα λοιπόν, είναι φίλοι μα από τα παλιά. Από όταν είμαστε φοιτητέ, είμαστε πάρα πολλά χρόνια φίλοι. Έχουμε υπάρξει πολιτιστικέ ομάδε μαζί, έχουμε στην διαργανώσει φεσβάλ, πράγματα, έχει πετάσει κοινωνία, τη αρέσει πολύ ελληνικό κινηματογράφο.

SPEAKER_00 1:39

Και είναι η Δήμων και χρόνια μελετήτρια των ταινιών τη Ντίσνεϊ για τι οποίε θα μιλήσουμε σήμερα.

SPEAKER_02 1:45

Φαντάσει. Κάνουμε απλό του ίστημα. Και τα λάμαι όλα αυτά. Άλλο το τίτλο τραπεδάκι μου και θέλω να πούμε κάτι άλλο.

SPEAKER_00 1:53

Νομίζω θα μιλήσουμε για δράκου και δρακέ.

SPEAKER_02 1:56

Θα μου κάνετε κάποια στιγμή τη χάρη να κάνουμε κάτι τέτοιο. Τώρα για Ντίσνεϊ θα είναι για πίξα για ένα συνδυασμό πραγματών, θα το δείτε εσύ.

SPEAKER_00 2:05

Πάμε να προχωρήσουμε στο.

SPEAKER_04 2:07

Θα μιλήσουμε λοιπόν σήμερα για την ταινία δράκο του Νίκου Κούδου που γυρίστηκε το 56. Είναι μια ταινία η οποία είναι πολύ σημαντική και για τον ελληνικό κινηματογράφω και για τον Ευρωπαϊκό και Παγκοσμίω, που συζητούσαμε με την κατερήνα κάπω και επειδή την είχε δει πρόσφατα κάναμε μια συζήτηση και αυτή την ταινία και έτσι πρόέκειται η ιδέα για το podcast. Θέλετε να πούμε πρώτα λίγα πράγματα για τον σκηνοθέτη, για τον κούδουρο και να προχωρήσουμε μετά στη συζήτηση.

SPEAKER_00 2:38

Και βεβαίω.

SPEAKER_04 2:39

Λοιπόν, ο κούδουρο. Γεννήθηκε το 1926. Υπάρχει μια ιστορία εκεί πέρα που λέει ότι ο πατέρα του ήταν από τον Αγγόν Νικό τη Κρήτη και εκεί ήταν να γεννηθεί, αλλά επειδή είχε επιπλοκέσει η μητέρα του στη Βένα ήρθε στην Αθήνα και γεννήσει και με το που γέννησε τον κατέβασα γρήγορα στην Κρήτη γιατί ήθελε να πολύ το γραφτεί κάτσου του Αγγίω Νικολαου από εκείνα τα μέρη τη Χαίρε να είμαι και εγώ και η Κατερίνα.

SPEAKER_00 3:10

Τι τιμή.

SPEAKER_04 3:11

Φυσικά. Εντάξει, ήταν από αστική οικογένεια, σπούδασε ζωγραφική και κληπτική γιατί αγαπούσε πολύ την αγιογραφία. Συμμετήθηκε στην αντίσταση μέσα από τι γραμμέ το Άμε Λά και εκεί τραυματίστηκε και κατά τη διάρκεια των Δεκεμβριών. Έχει αποφητήσει τελικά από την Καλών τεχνών, σπουδάζει αρχιτεκτονική και το 49, που ήταν το πρώτο έτοιμο των σπουδών του, συναμβάνεται και οδηγεί στην Μακρόνησο ω εξώριστο. Εκεί τυχαίνει να γνωρίσει και πολλού μετέπτα τα φίλου ⁇ του και προκύπτει η φιλία του με το θανάτη Βέγο. Εκεί λοιπόν, ο κούδρο υποσχέθηκε στον Βέγο ότι όταν θα φύγουν από τη Μακρόνησο, στην πρώτη του ταινία θα παίξει ο Βέργο ανηθοποιό. Ενώ ο Βέγκο δεν ήταν ανυθβό, δεν είχε κάποια σχέση με την υποκριτική και έτσι και έγινε. Και έτσι παίζει και στον δράο, βλέπουμε. Ωραία. Αυτά νομίζω μπορούμε να πούμε για τον κονδό. Θα πούμε και πράγματα στη συνέχεια.

SPEAKER_02 4:15

Θα προσθέσω μόνο στην ιστορία ότι εγώ κάπου θυμάμαι κάποιο που διάβασα ότι και η οικογένεια του, παρόλο που ήταν αστική, δικήγό νομίζω τον εμπάτι του. Είχε θέματα με την περίοδο μεταξρά, με τη δεκτατορία μεταξύ. Επομένω, υπάρχει μια καταβολή από πίσω, αριστερή. Όλα αυτά τα λέμα γιατί φαίνεται και στι ταινίε του πάρα πολύ και φαίνεται και ο τρόπο που διαχειρίζεται τη λογοκρισσία.

SPEAKER_04 4:40

Μπορούμε να προχωρήσουμε με την πλοκή.

SPEAKER_00 4:43

Ωραία, τι συμβαίνει λοιπόν στο Δράκο. Στο Βράκο παρατηρούμε τον πρωταγωνιστή, το Θαμά, που τον υποδεικαιριε ο Ντίνο Ελληνποίημα. Νοιγκ, θα πω εγώ.

SPEAKER_02 4:55

Το πιάρα ολαιόπουλο.

SPEAKER_00 4:57

Το έχω μια βαθιά ανπάθεια.

SPEAKER_02 4:58

Όχι, όχι, όχι. Από το εμπορικό σύνδεμα. Εντάξει, έκανα και εμπορικέ ταινίε. Προφανώ τη δεκαετία του 60 και του 70 θα τα πούμε και όλα, είναι τη ποτάνα από εμπορικέ ταινίε. Αλλά έχει πολύ καλέ ταινίε στο βιβλικό του Ελληνόπουλο. Μα πει μετά για την αντιπαθιά σου.

SPEAKER_00 5:17

Έχω πολλέ, έχω πολλέ. Ωραία, βλέπουμε λοιπόν τον Ντίσνοι Ελλιόπουλο, το Θωμά στην ταινία, ο οποίο είναι μάλλον σε τράπεζα δουλεύει που την καταλαβαίνουμε, ο οποίο έχει μια μίζε ζωή, δεν έχει κοινωνικό κύκλο και κάτι άλλο που έχει είναι μια φοβερό μοιότητα με έναν δράκο που εκείνη την περίοδο απασχολεί πάρα πολύ τέλο πάντων, την αστυνομία, τι αρχέ κτλ.

SPEAKER_02 5:40

Ένα κακοπείο, δηλαδή.

SPEAKER_00 5:41

Ένα κακοπικό πρόβλημα.

SPEAKER_02 5:42

Το μαθαίνουμε στο πρώτο πεντάλεπτοριακά τη στιγμή αυτό, μια επιμερίδα ότι του μοιάζει, α πούμε.

SPEAKER_00 5:49

Έτσι ακριβώ. Ο ίδιο ενώ είναι αυτό που θα λέγαμε ανθρωπάκι, μπαίνει σε ένα να το πούμε χαμητυπή, σε ένα καταγόγη, α πούμε, σε ένα κάτι σαν μπάρ, κάτι σαν διασκεδαστήριο, κάτι σαν. Δεν είμαστε σίγουρα ότι συμβαίνει ακριβώ εκεί μέσα. Μπείτε με τον υπόκοσμο, ο οποίο ενώ αρχικά βλέπει ένα ασφαλίτη, θεωρεί ο υπόκοσμορκα, α πούμε, πω είναι όντω ο δράκο. Και ο κόσμο που βρίσκεται και πέρα σε αυτό το καμπάρέ τέλο πάντων, έχει ένα σχέδιο να κάνει κάτι, δεν ένα γίνει απομετήσει ακριβώ. Και θέλουν τον θωμά να συμμετέχει σε αυτό το σχέδιο. Παράλληλα βλέπουμε τη σχέση του με τη Ρούλα, την οποία την αναφέρουν βασικά ω το μορό. Και τη σχέση του με την Κάρμε, η οποία είναι μια λίγο μεγαλύτερη συλικία από το μαρό. Και τη σχέση που αναπτύσσουν μεταξύ του. Το κεφάλι τη σημωρία που είναι εκεί κάτω, ο γνωστό και ω χοντρό. Η Κάρμέν, η ρούλα και ο Θωμά. Σε γενικέ γραμμέ αυτό. Τώρα αυτό είναι χωρί σπούρε. Στο δεύτερο μέρο θα πούμε έτσι και για πράγματα πιο τζιν.

SPEAKER_02 6:54

Να πούμε κάποιο εδώ ότι η Ρούλα που κάνει το ρόλο του μόρου. Το ρόλο των παίζει Μαρκαρίτα Παπαγιώρι. Δεν έχει κάτι πάρα πολλέ ταινίε, δεν είναι τόσο πολύ γνωστή. Εγώ κοίταξα λίγο και βρήκα τέσσερι-πέντε, κάπου εκεί νομίζω είναι καταγεμένα τουλάχιστον. Να πούμε κουτσομπολιού ότι ο θώνα τη Βένκο τη γνώριση στον κούδου. Και μάλιστα τα είχαν κιόλα. Και επειδή παίζει και στη μαγική πόλη που είναι η πρώτη ταινία του κούδου. και στο δράκο που είναι η δεύτερη. Εκείνη την πείρα που τα έχουν.

SPEAKER_00 7:26

Οπότε το μορότα έχει με τον κούδρυ, με το Βένκο.

SPEAKER_02 7:28

Ναι, αλλά εκεί ήταν να δει επειδή έχει και πλάκα γιατί υποτίθεται ότι ο τύπο που κάνει τον μπό στον Καμπαρέ, ο Γιάννη Αργίρι τον υποδειται. Υπονοείται ότι κάπω την έχει βοηθήσει, την έχει μεγαλώσει, αλλά τι γουστάρ κιόλα. Είναι λίγο το άβολο τη φάση. Εγώ ένιωσα να κλίν και. Επειδή ξέρω ένα το κονπολιόγιο, έννοιασα ανακλίνη και το μάτι.

SPEAKER_00 7:50

Να πούμε επίση που σε ταινίε είναι ελεύθερη στο YouTube και μπορεί να τη δεκαετία με αγγλικού υπότλου για κάποιο λόγο. Ήταν πάνω βοηθητικό ότι έχει γλυκού πότρου γιατί επειδή είναι πολύ κακό ήχο. Ναι, βοηθούσε το ότι παίζαν κάπω οπότε. Προτού περάσουμε σε σπόλε και σε κάποια παραπάνω κουβέντα. Θα πούμε κάποια τη περιόδου του τι έπαιζε ακριβώ και τι είχε γίνει με αυτή την ταινία. Και θα σα ενημερώσουμε όταν μποούμε για σπόλνερ να σταματήσετε να ακούτε, να πάτε να τρίτερε και να επιστρέψετε.

SPEAKER_04 8:17

Λοιπόν, να πούμε ότι αυτή η ταινία αρχικά δεν πήγε καθόλου καλά εμπορικά όταν βγήκε. Σε μια συνέντευξη του κούδουρου λέει ότι αρχικά η παραγωγή τη ταινία έγινε από μια πρίκα ενό φίλου του. Ένα φίλο που πήρε μια πρίκα χίλιε λίρε και έτσι όπω ήταν, του τη έδωσε γιατί τον αγαπούσε πολύ και τον εμπιστεύόταν και ήθελε να κάνει αυτή την ταινία και έτσι έγινε η παραγωγή. Οπότε μιλάμε τώρα για μια ταινία το πεντέπου που γίνεται με DIY όρου που θα λέγαμε σήμερα.

SPEAKER_02 8:46

Αν τα φέρετε αυτό στου τίτλου κάπω.

SPEAKER_04 8:49

Έχω την ετρικό ότι δεν αναφέρεται κανεία παραγωγή. Δεν αναφέρεται όνομα παραγωγή. Επίση, όταν γυρίστηκε είχε πάρα πολλά προβλήματα επειδή έγινε ακριβώ με αυτόν τον τρόπο, έχει πρόβλημα με τον ήχο.

SPEAKER_02 9:01

Εγώ κάποιε φορέ που την έβλεπα, ένιωθω ότι είναι σαν μεταγλωσμένη σε κανένα τάσει. Ενώ φαινόταν τα χίλια μιλάνε ελληνικά, αλλά σαν υπάρχει μια άλλη. Δηλαδή, π.χ. το σπιτονοικοκύρη του Ιλιόπουλου. Είναι η φωνή του που πάλι όπουλου. Δεν είναι. Ωραία. Ευχαριστώ. Γιατί γνώμη στο να τρέχει.

SPEAKER_00 9:21

Όχι, όχι δεν ήσουν εξή.

SPEAKER_04 9:22

Δεν μπορούσε να με τίποτα, είχαν πατήσει πάνω στον ήχο τον κανονικό και έπρεπε να του πλάνουν όλη την ταινία και αυτό τέλο πάντων εκεί μπαίνει μέσα ο φίλο ο οποίο παραχώρησε τα στοιδιό του για να γίνουν εκεί η ταινία για να γίνει εκεί η ταινία να ολοκληρωθεί. Και γενικά ο φίλο, οπότε φαίνεται βοήθησε αρκετά και στο τέλο τη παραγωγή αυτή τη ταινία, αλλά και μετά που ήταν απέξου κινηματογράφου.

SPEAKER_00 9:46

Στον οποίο επίση αντιπαθοσφόρα.

SPEAKER_04 9:48

Αυτό είναι συζητήσει. Ναι, ναι, συμφωνώ. Και όταν ήταν απεχθεί η ταινία τέλο πάντων, κάλεσαν ο κούδρο μαζί με το φίνο, πέντε διευθύντε μεγάλ κινηματογράφουν τη Αθήνα για να δουν την ταινία και να δουν αν θέλουν να την παίξουν στην Εμά του. Όταν τελείω τη προβολή τη ταινία, όλοι αρνήθηκαν. Του έλεγαν ότι θα μουσκήσουν τι καρέκλε οι θεατρέψου που θα ήρθα να τη δούν και εγώ αυτό το πράγμα δεν το παίζω στον κινηματογράφο μου. Και για να παίξουν την ταινία κάποια από αυτού του κινηματογράφου, τελικά την παίξαν δύο στο κέντρο τη Αθήνα. Ο κούδου δεσμεύθηκε ότι θα πουλήσουν 25 με 35.000 εισιτήρια. Αν δεν τα πουλήσουν, θα τα πληρώσει αυτό. Και φυσικά δεν τα πούλησαν, δηλαδή η ταινία ήταν απόπατο και ο κούδρο για 10 χρόνια πλήρωνε αυτή την ταινία. Πλήρωνε του κινηματογράφου από την τσέπη του για τα 10 χρόνια. Για τα αισθήματα που δεν πούλησε. Παράλλα, λέει, παζόταν η ταινία σε ένα συνεμάτο παγράτη που εκεί γινόταν χαμό. Και είχε φύγει ήδη και σε κάποια φευβάλ στο εξωτερικό που και εκεί έπαιρνε καλέσει κριτικέ. Οπότε έχουμε μια ταινία που στην Ελλάδα εμπορικά πάει χάλια, στο εξωτερικό δέχεται μια αναγνώριση και στην ουσία η αναγνώριση τέλο πάντων, σαν ένα έργο από τα πολύ σημαντικά τη ιστορία του κινημαγράφου γενικότερα, έρχεται αργότερα, έρχεται πρώτα και από το Φεστιβάλ Θεσσαλονίκη, νομίζω στην Ελλάδα, που ξεκινάνε οι κριτικέ να είναι πάρα πολύ κακέ, δηλαδή και από την αυγή, είχαν γράψει τι που δεν υπάρχει κάποιο εισαγγελέ να σταματήσει αυτή την αθληότητα.

SPEAKER_00 11:26

Ήταν και προτευτεί η εφημερίδα.

SPEAKER_04 11:28

Ναι, που ήταν αριστερή, α πούμε. Έσχω για τη χώρα μαση του μπουζουκίου και του υπόκοσμού και του ανταγωνισμού. Γενικά οι κριτικέ ήταν πάρα πολύ κακέ, έχω και εδώ μια πολύ ωραία θα ήθελα να τη διαβάσω. Για ο Άδων Σκύρο έγραψε την αισθήτρια για τη γελικότητα των λαθενόρων, του χασηκλίδε, τη διαπόμευση του Ευαγγελού και τη αστυνομία και τελικά τη χαρακτήρισε ελληνικό κατασκευασμα. Για την πρώτη κριτική που είπαμε για του εισαγγελίε, δεν υπάρχει κανένα εσαγγελία να σταματήσει αυτή την αθληότητα, πήρε ο κούδρο σε αυτή τη φράση, την τύπωση αφήσα και την έβαλε έξω από το συνεμά που παζονταν η ταινία.

SPEAKER_00 12:07

Εγώ είδο Ρέτζ.

SPEAKER_04 12:09

Θα δούμε και συνέχεια ότι υπάρχει ένα συμβολισμό σε σχέση με τι αφήσει. Γιατί έχει σημασία και στην ταινία μέσα.

SPEAKER_02 12:16

Το κύριο αφύγημα όλων αυτών των ταινιών, νομίζω εγώ τουλάχιστον, έτσι όπω το καταλαβαίνω. Ο στόχο είναι να προβληθεί ή μια ωραία κομμοδία που θα κάνουμε και λίγο χαζά αστεία και θα γελάμε ή ένα άλλο αφύγημα τύπου ωραία ελλάδα, δεν έχετε εγώ κόσμω, αλλά είναι δίμιο, που παρέύει, προσπαθεί και λίγο να φαίνεται και ακρόποδο από πίσω λίγο όλο αυτό το τουριστικό. Ότι είχε αντιτουριστικό περιεχόμενο έτρεχε γράψιμο. Θέλω να θυμίσω κάπου εδώ πέρα και είχε τη συνδία του όνειρου του Αλεξανδράκι που σιγά κιόλα. Και μόνο που δείχνει το δουργού και τη γειτονιά είπα και λεγο τρέχει λίγο κρύβω από την κυβέρνηση καραμαλύτερα. Υπάρχει αυτό ότι δείχνει την Ελλάδα φτωχιά και μίζει, μην το δείχνομε και να τροειράξο συνέχεια.

SPEAKER_00 13:06

Και διχουν του επενδυτένε, γιατί ευθεία μια ζωή.

SPEAKER_02 13:09

Ναι, και το αναπτυξιακό αφίμα είχε ξεκινήσει από τότε. Τύπου είμαστε οι δύσει, έχουμε αυτό. Σορπάζ, μπέκο και τα φιλοξενία. Δεν υπάρχει άλλη λέξη λέξη.

SPEAKER_04 13:24

Το φύγει η ταινία μέσα βέβαια, με πολύ ωραίο τρόπο αυτό. Να πούμε και για μια καλή κριτική βέβαια που είναι πολύ σημαντική που έγραψε ο Βασίλη Δαφαίδη, που στην ουσία είπε ότι με αυτή την ταινία το ελληνικό σύνεμά πέρασε από την προετορία στην ιστορία. Καθώ αυτή είναι η πρώτη πραγματικά σημαντική ταινία του ελληνικού κινηματογράφου.

SPEAKER_00 13:46

Μεγαλάγιο ο Βασίλη.

SPEAKER_04 13:48

Έλεγε μεγάλα λόγια.

SPEAKER_00 13:51

Ωραία. Πρωτοπούμε έτσι λίγο πιο βαθιά πράγματα για την ταινία. Πάμε να μιλήσουμε λιγία για την εποχή και το πλαίσιο στο οποίο έπαιζε.

SPEAKER_02 13:59

Γιώθω ότι το βασικό αφίμα το έχουμε εμεί το κεφάλι μα. Δηλαδή, είτε έχει δει ελληνικό κινηματογράφο, είτε δεν έχει πολύ δίκαιο, κάπου έχει πετύχει τη βασική εικόνα των ταινιών τη δεκαετία 50, 60, 70. Μιλάμε για αυτέ τι τρει δεκαετίε κυρίω. Κάποιο έχει πετύχει το λογοθετή, κάπου έχει την ασπρόματισλάκι. Μια πολύ γενική εικόνα έχει αυτό το γινόταν με το κινηματογράφο. Επομένω, μιλάμε για ένα κινηματογράφο στα Σπάγνα. Εντάξει, υπήρχε φίνο. Ναι, θέλει η δεκαετία του 50 ξέρει βιομηχανία ή βαμβάντη.

SPEAKER_00 14:33

Επίση, δεν συγκρίνισε καμία περίπτωση με ευρωπαϊκό κινηματογράφο ή μερικά κινηματογράφο.

SPEAKER_02 14:38

Καλά, αυτό σίγουρα. Και μάλιστα νομίζω ότι έχει κατηγορηθεί και από διάφορου ότι προσπαθούσε, εντάξει, ήταν και λογικό. Αντέγραφε πολύ Αμερικάνικο κινηματογράφο που είχε ήδη δεκαετίε από πίσω του, επιπόνε έκανε κάπω απομονήσει. Είναι αυτό είμαστε στην Ελλάδα μετά το δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο, μετά την κατοχή, μετά το ενφίλιο, πληγέ ανοιχτέ, στύγματα. Υπάρχει η ανάγκη κοινωνική, α πούμε, ανάδειξη αυτών των ζητημάτων. Τώρα, είτε το κάνει πολιτικά, είτε όχι. Δηλαδή, είτε βλέπει τον Γιάντο με το λογοθετήδη, είτε βλέπει στο δράκο. Φαίνεται ότι υπάρχει αυτό και σα αναφύγει, ρε παιδάκι μου, για τα τραύματα του πολέμου, πολύ επηρεασμένη από τον Ιταλικό Νεο ρεαλισμό, που πολύ συνοπτικά είναι η αφύγιση τη κοινωνία των κιματογράφων. Απλά μεστα ρεαλιστικά χωρί πολλέ φανφάρε, δηλαδή το χόλυγνου, που φτιάχνει κάτι πολύ ιδεατό και οτοπικό.

SPEAKER_00 15:36

Βλέπουμε ξύπνη τα παιδιά του ρεαλισμό.

SPEAKER_02 15:39

Αυτό που τα επινάγια. Εδώ πέρα βλέπουμε τοπία. Υπάρχει μια άνθρωπο γεωγραφία πίσω από αυτέ τι ταινίε. Βλέπουμε την αθήνα τη εποχή, π. Σ. Βλέπουμε τον πυρεά τη εποχή. Μπορεί να μην είναι όλα νομίζω γυρισμένα στον Πυρε, αυτό δεν είμαι σίγουροι, αλλά έχει τρει-τέσσερι χαρακτηριστικέ κοινέ του πυρεά που δεν σου αφήνουν περιθώριο αμφισβήτηση.

SPEAKER_04 15:59

Επειδή ο νέο ρεαλισμό, α πούμε, ήταν σε ένα ρεύμα αντίδραση στο Μουσολογύν που είχε πληρώσει πάρα πολλά στου, τότε ενζητά και αυτά για να βγάζουν ταινίε που ήταν αυτό για την αστική τάξη. Πολλέ φανφάρε, πολλά σου ξυμούξου, ενώ ο νέο ρεαλισμό, α πούμε, ο στόχο του ήταν να απευθυνθεί στο λαό, στον κόσμο. Μιλούσε για τη φτώχεια, μιλούσε για τα προβλήματα που έχουν οι απλοί άνθρωποι.

SPEAKER_00 16:27

Τουλάχιστον ότι έχω δει. Δεν είναι ότι το ενδεχίζει κιλά. Δεν είναι με μια λογική ρε παιδί μου πρόγραφή τη φτώχεια αυτό να δείξουμε επί τούτο τη μιζέρια. Έτσι είναι τα παιδιά και είναι πολύ παραγωγή.

SPEAKER_02 16:39

Ρεγαλισμό έχει μέσα το ρεαλισμό, γιατί αυτό είναι. Είναι όσα και αυτό που λέμε, ρε παιδιά μου για τον δράκο. Ότι δείχνει κάτι το οποίο. Είναι αυτό. Έχει ρεαλιστικά στοιχεία μέσα του κόσμου τη εποχή. Δεν είναι η απαγωγή τη προκυπέδα σα ή κάτι πολύ ατό λαϊκό παραμύθι. Είναι αυτό που πάνω κάτω συμβαίνει τριγύρω μα. Χωρί αυτό, χωρί να το εξειδεί να το δραματουργεί, αλλά χωρί να το κρύβει και πίσω από κολόνε τη ακρόποδο και θάλασε με τη βουγεικλάκι να αγορεύει. Δεν τα ξαναμιά. Και αυτή την αντιπαρώθηκε πάρα πολύ.

SPEAKER_04 17:20

Και ο κούδρο μάλλον που δεν αντιπαθούσε.

SPEAKER_01 17:23

Ο κύντρο ή την αντιπαθούσε.

SPEAKER_04 17:24

Εντάξει, ο κύντορο, α πούμε, πολλέ φορέ μιλάει για τη βουγεικλά και όχι σαν να μιλά για το πρόσωπο τη Βουγλιά, και αλλά σαν να μιλάει γενικά για του είδου στον κινηματογράφο. Επίση απέφτηκε πάρα πολύ τι μεγάλε πεσόνε, του πολύ γνωστού τουποιού, α πούμε. Δηλαδή, δεν ήθελε να κάνει ταινίε με αυτού. Παρόλο, ο υλικόπουλο ήταν ήδη γνωστό στο θέατρο, πολύ γνωστό και είχε κάνει και κινηματογράφο, ήταν όμω κωμικό στο οποίο. Δηλαδή ήταν ο πρώτο ρόλο στην ουσία ο δράκο που έπαιξε κάτι τελείωση εκτό από αυτόν. Και υπήρχε και η ιστορία που πίσω γιατί έτσι τα χάλια που πήγαινε η ταινία, α πούμε, ότι θα καταστραφεί η καριέρα του μετά από αυτό. Ο ίδιο βέβαια, μετά από πολλά χρόνια που είχα δει μια συνέντευξη του έτσι λίγο πριν το θένατό του, λέει ότι ήταν πολύ μεγάλο μάθημα γι' αυτόν υποκριτικά, α πούμε, να δουλεύουμε ένα σκιοθέτω τον κούδρο. Και γι' αυτό επειδή έκανε κάτι τελείω διαφορετικό, α πούμε. Υπάρχει, α πούμε, μια σκηνή μέσα που θα μιλήσουμε και γι' αυτό. Μπορούμε να ξεκινήσουμε βασικά να μιλάμε και για την ταινία. Είναι μια σκηνή, η πολύ γνωστή σκηνή με το ζεμπέκικο, που βγαίνει ο Ελληνόλο να χωρέπει σε εμπείκω. Ο Ελληνόπουλο ήταν πάρα πολύ καλό χωρευτή. Δηλαδή θυμηζόταν για το πόσο καλό χωρευτή ήταν. Και βγήκε, α πούμε, εκεί και χώρε σε ένα τελείω. Αύκολο ζευμπέκικο, το οποίο, δηλαδή έπρεπε ότι δεν ξέρει να χωρεύει, α πούμε, το οποίο μάλλον είναι τρομενα δύσκολο να κάνει.

SPEAKER_00 18:56

Οπότε να πούμε σε αυτό το σημείο ότι από εδώ και εμπρό θα λέμε σχήμα για την ταινία ότι συμβαίνει και ότι γίνεται, οπότε αν δεν την έχετε δει και σα μοιάζει. Θα σταματήστε να μα ακούτε, αν δεν σα μοιάζει, συνεχίζετε να μα ακούτε γιατί εγώ θα ξεκινήσω λέγοντα ότι με βάλα τη και είδα Ντέβι. Αυτό με βάλα τα κελίδα.

SPEAKER_03 19:18

Ναι, ναι, ναι.

SPEAKER_00 19:19

Η καταλήθεια με καταλαβαίνει. Μην με κοιτάζα έτσι ταινιά.

SPEAKER_03 19:21

Εγώ δεν καταλαβαίνω.

SPEAKER_00 19:22

Δεν καταλαβαίνω την εκρίχη σου.

SPEAKER_04 19:24

Μαλα και τι ήταν αυτό που με βάλα την και είδα. Ξεκινάει, τι βλέπουμε πριν να πέσουν τίτλη αρχή, βλέπουμε κάποιον να φυσολί μια φύσα που είναι η φίσα του δράκου, που να κολλάει πάνω από την μαγική πόλη, που είναι η προηγούμενη ταινία του κούδου. Πέφτουν η τίτλη αρχή και ξεκινά η ταινία, όπου τι γίνεται.

SPEAKER_00 19:46

Και μετά βλέπουμε τον Τίνουν ηλιοπουδο, πολύ ερεφατισμένο. Εγώ δηλαδή έρχεται όταν το δείγμα τι ωρα που είχε. Βλέμε τον τίτνειλο στη δουλειά του.

SPEAKER_02 19:55

Θα μπορούσα να είναι και ένα λογιστήριο. Μπορώ στην αρχή αυτό σκέφτηκα, α πούμε.

SPEAKER_00 19:58

Ο οποίο κάτι και πάρα με χαρτούρα μπλέκεται και του λένε στην αδελφή του.

SPEAKER_02 20:02

Συζητάμε αυτή η μεταξύ του, τι θα κάνουν αν παρατήρησε. Συζητάμε να κάνουν την παραμονή τη πρωτοχρονιά. Χωρί να τον καλούνε, να το πω κι αυτό.

SPEAKER_00 20:10

Ε, ο οποίο οιόπουλο τέλο πάντων του λέει πω δεν έχεια, φίλου, δεν έχω τόπο δεν έχω ελπίδα. Δεν θα πάρω παλαιό φέτο. Τον κοροϊδεύουν κι όλα οι αδελφοι του, α πούμε, δεν τον καλούν όντω, και φεύγουν και κάνουν και ένα πολιτικό σχολιασμό εκεί πέρα με την Αμερική, με τη Ρουσία, με την.

SPEAKER_02 20:30

Μα δίνει και το είδο την περίοδο που είμαστε γιατί μιλάμε για τον ψυχρό πόλεμο, πια σαν πολύ σπάγμα του.

SPEAKER_04 20:38

Πολύ νωρί, δηλαδή, καταλαβαίνουμε ότι ο Ηλόπουλο είναι ένα άνθρωπο ο οποίο είναι μοναχικό, κινδυνεύει να τον διώξουν από το σπίτι του, δεν έχει πλάνο για την πρωτοχρονιά, δεν έχει φίλου. Είναι ένα άνθρωπο, αυτό που είπε πριν κάποιο Ανθρωπάκο. Δίνει δηλαδή πολύ νωρί στην ταινία μαζί να καταλάβουμε για το τι είναι ο ήρθα μα.

SPEAKER_00 21:02

Μετά από αυτό βλέπουμε τον θωμά, ο οποίο μπαίνει στο λεωφορείο και διαβάζει την εφημερίδα του.

SPEAKER_02 21:09

Σηκώνεται για να κάνει.

SPEAKER_00 21:10

Σηκώνεται για να κάτσει μια κοπέλα μπράβο. Και εκεί πέρα, εγώ ξεκινάω να μην καταλαβαίνω τι συμβαίνει, γιατί βλέπουμε ένα επιβάτι ο οποίο τον κοιτάει λίγο περίεργα και αυτό διαβάζει εφημερίδα, κάτι συμβαίνει, δεν καταλαβαίνουμε τι και τιούνται περίεργα. Μπαίνουν δύο χωροφύλακε, α πούμε, τότε στο λεωφορείο και αυτό νιώθει άβολα, κάτι έχει καταλάβει εγώ δεν έχω καταλάβει. Τρώει τα μουτρατό έξω από το λεωφορείο, πεφτικά του, δηλαδή το πόσο ανθρωπάκι είναι το βλέπετε σχεδόν σε κάθε σκηνή, α πούμε. Είναι τώρα κακομοίρη τελείω. Και κάποτε εκεί καταλαβαίνουμε, βλέποντα τη φωτογραφία μέσα στην Εφημερίδα, ότι υπάρχει κάποιο δράκο που τρομοκρατεί τον κόσμο, ξέρω εγώ το Λαουτσή, και του μοιάζει πάρα πολύ.

SPEAKER_02 21:48

Τρομοκρατείται και αυτό, το βλέπουμε δηλαδή, ότι αρχίζει και νιώθει ότι παρακολουθείτε. Βλέπει τον κόσμο να τον πλησιάζει απλητικά προ τα πάνω του. Αρχίζει και δημιουργείται δηλαδή το αίσθημα. Δεν ξέρω τι πώ το είδα. Γιατί μου και ένα αισθημα τρόμου, φόβου, μια απειλή υπονοείται. Πώ να έχουμε καταλάβει εμεί 100%.

SPEAKER_04 22:09

Το οποίο και αυτό έχει πολύ ενδιαφέρον σαν μετάση. Δηλαδή, τον βλέπουμε ότι απειλήται, ότι νιώθει περίεργα, γιατί καταλαβαίνει ότι ο κόσμο τον ταυτίζει με τον δράκο. Μεσολαβή αυτή η σκηνή με τον σπιτονοικοκύριου που του πάει δώρο για το παιδί του τα Χριστούν για να ο άλλο έχει δει την εφημερίδα, δεν θέλει το δώρο, τον διώχνει καρκί. Υπάρχει και κάποια τακάκι ότι θα τον διώξει για το ενίκιο και αυτά. Και μετά στην ουσία βλέπουμε τη μετάβαση από το φόβο στην ταύτιση μέσω του καμπαρέ. Δηλαδή, αφού φύγει από το σπίτι, πηγαίνει έξω από ένα καμπαρέ. Υπάρχει εκεί αυτή η καταπληκτική σκηνή με τον μπάτσο, ο οποίο τον βλέπει που τον καταλαβαίνει. Αρχίζει να σφυρίζει, βγαίνει ο κόσμο έξω, πρωταχρονιά, χωρεύοντα. Και είναι και η πρώτη, νομίζω λίγο σου ρεαλιστική σκηνή που μα βάζει μέσα στο κλίμα για το τι θα ακολουθήσει. Γιατί ο κόσμο ενώ βγαίνει να δει τη γίνεται ενώ ένα μάζο φυρίζει, συνεχίζει να χωρε. Δεν σταματάει να χωρεύει. Και εκεί είναι η σκηνή που τον παίρνει Κάρμε και τον φυγατεύει και τον βάζει με το καμπαρέ. Όπου εκεί βλέπουμε τη μετάβαση σιγά σιγά μέσα στο καμπαρέ, του από το φόβο και τι θα κάνουμε κοινωνική αστυνομία μέχρι του αποκτώ τον ρόλο μου και είμαι αυτό και θέλω να είμαι αυτό.

SPEAKER_02 23:35

Εκείνη το σημείο μετάβαση που λέει το γενικά γιατί φοβάτε και στο καμπαρέ, όντω φοβάτε. Και ξαφνικά μέσα στο καμπαρέ, κάπω πριν ακόμα αναγνωριστεί. Κάπω είναι σε φάση ότι εγώ θέλω να μείνω εδώ.

SPEAKER_04 23:48

Δηλαδή, στην αρχή κάθε εκεί όντω υπάρχει μια τσόφερα περίεργη που είναι τώρα τούτο, τι κάνει αυτό εδώ, μάλλον τον περνάει για μπάτσο ασφαλίτη και αυτά. Και δεν τον σερβίρουν, δεν του μιλάνε και αυτά. Και πάει η κάρμα που λέει φύγει και όλα και όλα αυτά. Και αφού υπάρχει το σούμου ότι είναι ο δράκο, ξεκινάει η φάση όπου τον ρυγυρίζουν κάπω.

SPEAKER_02 24:15

Εμένα άρεσε αυτή τη σκηνή γιατί κλείνουν και τα φώτα για την πρωτοχρονιά. Και με το που ανάβουνε τα φώτα, γυρνάει ο άλλο πεσμένο στο πάτωμα και του λέει είσαι ο δράκο. Επομένω είναι σαν μια νέα. Επειδή το λέει και ο Ηλόπουλο μετά, είναι μια νέα αρχή. Μια νέα χρονιά, μια νέα αρχή. Με την καινούρια του ταυτότητα έχει πλέον μια νέα ταυτότητα. Κάπω το λέει και πιο μετά, εγώ σήμερα ξαναγενήθηκα.

SPEAKER_04 24:40

Οπότε, όταν καταλαβαίνει ότι αυτό είναι ο δράκο σε εισαγωγικά. Εκεί έρχεται και ξεδιών και μια άλλη ιστορία, που είναι ότι ο χοντρό αυτό μαζί με την κοπανία του θέλουν να κάνει μια επιχείρηση αρχαιοκαπηλία και να κλέψουν την στήλη του ολυμπίου διότι και να την πουλήσουν σε κάτι Αμερικάνου. Και επειδή αυτό είναι ο δράκο, ο γνωστό κακοπαιό, τον βάζουν κατευθείαν μέσα στο παιχνίδι και του λένε θα είσαι ο αρχηγό μα, α πούμε, κάπω. Και μπαίνει μέσα σε μια παρέα. Μπαίνει μέσα σε μια ομάδα, α πούμε, και ξαφνικά γίνεται κάποιο.

SPEAKER_00 25:17

Από και πέρα τώρα έχουμε ζυμάκι στα σχολείο.

SPEAKER_02 25:20

Καταπληκτικό σαν ιστορία έχει κάτι ατακούλε τύπου λένε γι' αυτό και ο υπόπουλο γυρνά και του κάνει ότι. Λέει να το θέλω αμερικάνω. Όταν τα πάμε καλά ρε παιδιά και μου θα έχουμε αυτή την ανταλλαγή από εδώ και πέρα και θα ανοίξει καλή δουλειά από εδώ και πέρα. Και κάτι ψευίζει, ναι, αλλά εμεί σαν Έλληνε τι θα έχουμε κάποια κάτι τέτοιο πάει να πει και είναι όλοι σε Ευρώπη ότι εμεί ⁇ αυτό έχουμε το οποίο το θεωρώ πανέξυπνο και πολιτικά και σατηρικά. Για μια Ελλάδα του 50 που θέλει να του ριστικοποιηθεί, προβάλλει την αρχαιότητά του παντού όλοι προεχόμαστε από την αρχαία Ελλάδα. Προπάρχει αυτή η αντίληψη. Απλά πλέον μετά τον πόλεμο αυτό το πράγμα μπορεί να γίνει.

SPEAKER_00 26:08

Να προγραμματιθεί.

SPEAKER_02 26:10

Να το παρερωκαπιταλισμό και να του δώσει ένα καταλάβει. Εγώ το θέλω σε πάρα πολύ ωραίο στοιχείο. Λέει κάποια στιγμή και κάποιο από αυτού ότι χρωστάμε πολλά από του Αμερικάνου. Άρα, κάπω ότι σου οφείλουμε να του δώσουμε τα μνημεία, το οποίο ξεκάθαρα πολιτικό σχόλιο για την παρέμβαση των Αμερικάνων και στον φίλο και γενικά στην οικονομία τη Ελλάδα σε εκείνη την εποχή με το σχέδιο Μάρσαλ. Γενικότερα για το τι σημαίνει ψυχρό πόλεμο και ποια χώρα είναι με πού σε κίνηση περίοδο. Δεν ξέρω σα πώ σα φάνηκε αυτή η σκηνή. Γιατί το πήρα μονότερ.

SPEAKER_04 26:44

Μένουν άρεσε πάρα πολύ η σκηνή τη πρωτοχρονιά και τη γέννηση του δράκου. Βέβαια από τι σκηνέ στο καμπαρέ η αλήθεια είναι ότι αυτή που δεν μπορώ με τίποτα να ξεπεράσω είναι αυτή στην οποία χωρεύουν όλοι και μπαίνουν μέσα, εμπάτια χωρεύοντα. Ναι, αλλά και ήταν αυτό. Ξαφνικά, αυτό φοβάται ότι ήταν γι' αυτόν και θα τον πιάσουν και τελικά πιάνουν άλλο κάποιον άλλον, αλλά φεύγουν επίση χωρεύοντα. Δηλαδή αυτό το πράγμα, όταν το είδα είπα, δεν το πιστεύω ότι το κάνει αυτό αυτή τη στιγμή. Έχει τρομερά τέτοια σημεία, αρκετά σου ρεαλιστικά. Και γι' αυτό, α πούμε, για μένα υπάρχει μια ένσταση και σε σχέση με το κομμάτι του νεο ρεαλισμού. Το έχει υποδοθεί αυτή η φάση ότι είναι κάπω σαν νεορεαλιστική ταινία. Το έχει δοθεί ότι είναι εξπρεσωνιστική ταινία ή φίλ ουρα ταινία. Δηλαδή. Και για μένα, α πούμε, λόγω αυτών των στοιχείων πηγαίνει πιο πολύ προ τον εξπρεσιονισμό. Γιατί έχει πολλά τέτοια στοιχεία, α πούμε, τα οποία δεν θα τα έβλεπε σε μια νεορεαλιστική ταινία, ούτε σε μια νου ταινία τόσο πολύ. Θα τα έβλεπε όμω σε μια εξπρεσιονιστική λίγο αυτή την τρέλα τη κοινοθετική που θα κάνει μια παρέμβαση που δεν την περιμένει να την κάνει και είναι αρκετά καλλιτεχνική, α πούμε, η καστική παρέμβαση τέλο πάντων.

SPEAKER_02 28:10

Ένα μετρελέ που όλη ταινία, είτε από του αυτού που παίζουν, είτε από τι σκηνέ, μπαλατζάρι μεταξύ λογική και παράνοση. Ναι, και πάμε μετά από αυτό στην ουσία. Πάμε στο ότι έχει πλέον μια ταυτότητα αυτό ο τύπο μέσα στο καμπαρέ. Στη σκηνή που το αναγνωρίζει, είναι σε φάση όλο το μαγαζί για πάρτι σου και φέρτε τι χωρέφτιε. Το λέω γιατί είναι άλλη μία σκηνή χορού. Γενικά, έχουμε τρει σκηνέ χορού σε αυτή την ταινία που είναι να τρελένε. Είναι μια καλύτερη από την άλλη. Δεν ξέρω αν πρέπει να την κατατάξω σε χορό τραγουδία που μα δίνει δικλίδεξή. Δεν τα έχω πει εγώ αυτά, το έχω διαβάσει έτσι. Δικλύδε μεταξύ σκοινών ή όντω εκφράζει το βαθύτερο πόνο τη αφήγηση και το συναισθημά του δεν μπορούμε να δούμε στην ταινία. Και βλέπουμε ένα ζεμπέκι, γυναικείο ζεμπέκικο κασυλαμά, δεν ξέρω τι να το πω. Στο background που αρχίζει και του περιγράφει τι γίνεται. Εξαιρετικό κάπου εδώ να πω. Και τον πλησιάζει το μορό μετά από αυτό. Τα αρχίζει και τον θαυμάζει ότι πόσο σκληρά και πώ ζήσει έτσι. Και ότι λένε όντω την τελευταία κάτι έκανε τέλο πάντων αυτό, έκλεψε κάποια χρήματα. Θα δωσε λίσε 12 ρφανά κορίτσια. Είναι το μόνο στοιχείο που έχουμε. Επομένω σε ένα μου βγάζει. Έχει φτιαχτεί ένα φύγημα του Ηλιόπουλου σαν Θωμά. Ότι είναι ένα καλό παιδί. Και ξαφνικά μαθαίνουμε ότι και ο δράκο έχει κάποια στοιχεία ήρωα σίγουρα, αλλά ναι, ένα ορμπέτον δασό μου έβγαλε. Που μπορεί να τα αυτιστή μαζί του βασικά. Και να τον έχει και σαν πρότυπο.

SPEAKER_00 29:54

Βλέπουμε πω μέσα στο καμπέρε όλοι τον έχουν σαν πρότυπο.

SPEAKER_02 29:57

Ναι, θαυμασμό πάντων.

SPEAKER_04 29:59

Αλλά για το μορό είναι λίγο διαφορετικό, εγώ πιστεύω. Γιατί για το μορό, καταλαβαίνει ήδη από την πρώτη τη σκηνή, ότι έχει μεγάσει μέσα στον υπό κόσμο, την έχει μεγαλώσει ο χοντρό, την έχει βοηθήσει σε εισαγωγικά τέλο πάντων που εκεί υπάρχει και αυτό το αραστιμένο που λέγαμε πριν που αυτό στη γουστάρι τελικά. Και αυτή θέλει να φύγει. Δηλαδή υπάρχει αυτό ότι ο δράκο γι' αυτή είναι, παρόλο που είναι και ο ίδιο, α πούμε, κακοπείο και αυτά, είναι ένα τρόπο διαφηγή από το καμπαρέ. Το λέει και όλα παρακάτω ότι δεν θέλω να είμαι εκεί, δεν θέλω να του πίνω όλου, δεν θέλω να κοιμάμαι το πρωί και να ξυπνάω το βράδυ. Δηλαδή υπάρχει ένα τέτοιο, τον βλέπει, σαν απελευθερωτή, σε ένα βαθμό, α πούμε.

SPEAKER_02 30:52

Έχουμε κάποιο εδώ να πούμε μετά από αυτό μια πάρα πολύ ωραία σκηνή που έχει βγει τέλο πάντων από το Καμπάρε. Έστει το μορό έξω, του λέει εγώ είμαι ένα τσιγάρο. Ξαναβάζει μέσα σε ποια κοινωνία βρισκόμαστε και σε ποια εποχή. Δηλαδή του λέει ότι το αποβαρισμό του ιδρύσουν εδώ. Αντίθετα από όλα, δεν τη αρέσει το σπίτι. Λέει ο υλόπουλο καμιά στιγμή τι ωραίο το σπίτι, τι ωραία αυτοί. Και λέει μένουν 40 άνθρωποι εδώ πέρα. Σε όλη αυτή τη διαδρομή βλέπουμε δύο αντίθετα όνειρα. και δύο αντίθετε καταβολέ. Δηλαδή ο υλόπουλο μάλλον δεν έχει ζήσει τον πόλεμο και την κατοχή ακριβώ. Δεν φαίνεται στο αφηγημά του τουλάχιστον κάπου. Του αρέσει που είναι στο Καμπάρέ και λέει ότι είσαι αγαπάνε τόσε οι άνθρωποι και οι κάρρον και ο χοντρό εννοιάζονται. Μένει σε μια τέτοιο με 40 ανθρώπου, τι ωραία που έχει κάποιο να φωνάξει ένα χρειαστεί. Και κάνει ένα καταπληκτικό μόλο για τη μοναξιά και τον πόνο τέλο πάντων που έχει να είναι μόνο του. Κάτι του λέει και η Ρούλα κάποια στιγμή και γυρνά και λέει ότι γιατί πρέπει να είναι κάποιο.

SPEAKER_04 32:01

Παρα τίποτα, παραπείτε. Και επίση έχει προηγηθεί και η πολύ ωραία ατάκα που του λέει αυτή για την πνευμονία και του λέει ότι έχετε πάει ποίτε πνευμονία και αυτό απαντάει όχι δυστυχώ. Το οποίο α πούμε, με σκάλωσε πάρα πολύ αυτή η ατάκα. Δεν έχει κάτι όπω εσύ και γενικά αυτό φαίνεται πάρα πολύ σε αυτά που λέει. Σαν να νιώσει μια γνή ζήλια για πράγματα, τα οποία είναι πολύ απλά και καθημερινά. Η φιλία, ο κόσμο, το νιάξιμο, η πνευμονία, α πούμε. Είναι αξιόρφο. Σαν να έχει έλλειψη εμπειριών, σαν να του λείπει το ναζεί, α πούμε.

SPEAKER_00 32:44

Μπονομίζω αυτό είναι που τον κάνει στα δικά μου μάτια ακριβώ και ανθρωπάκι. Και μετά βρισκόμαστε με την Γάρμιν στο δωμάτιο.

SPEAKER_02 32:51

Η οποία του την πεύτη και αυτό σαρνείται τύπου άστο μορό, δεν έχω για. Με μια πνητρική τέτοια, ότι δεν είναι για σένα ρε παιδιάκι μου και έχω για καλύτερα και τέτοια, γιατί αν χρειαστεί κάτι, εγώ είμαι εδώ. Ναι, ναι, ναι.

SPEAKER_00 33:06

Και του λέει και ξεκάθαρα αυτό το νόημα που λέγουμε, ότι βάλτε τα δυνατά σου να πάει καλο σχέδιο αύριο για να κάνουμε όλη την καλύπια, α πούμε.

SPEAKER_02 33:14

Α, και άλλη μια πληροφορία μα λέει Κάρουν ω δράκο πια, που μιλάει, ότι εσύ δεν καταλαβαίνει στον κόσμο, ο κόσμο έχει προβλήματα. Γενικά είναι μια τάκου ψηλοϊπόνεται στην ταινία και του λέει δεν καταλαβαίνει. Εσύ, έχει πιάσει την καλή μέχρι και κόσμο από την κυβέρνηση λένε ότι έχει. Άλλη πληροφορία που μα δίνουν για το δράκο, χωρί να ξέρουμε τίποτα.

SPEAKER_00 33:35

Το οποίο επίση μετά μα αποκαλύπτεται με τον μπάτσο που του λέει, συγγνώμη το καθηκόμια, συγχωρέστε με το καθηγήτρια. Συγχωρισμένο καθήκον. Δεν φαίνεται πω όντω ο δράκο έχει πρόσφαση. Για πολλά έτσι, έχει ένα κύριο. Παρ' όλα αυτά λοιπόν, ναι φεύγει ο θωμάτιο.

SPEAKER_02 33:51

Έρχονται η αστυνομία για κάποιον άλλο λόγο. Ακούμε τι φωνέ τη γειτόνα σα μακριά ότι έχετε αστυνομία.

SPEAKER_00 33:57

Παρνουν ήδη κάποιον υπάστι. Το ναρίζει.

SPEAKER_02 34:00

Ήταν ο άντρα αυτή που τη γυναίκα που φώναζε.

SPEAKER_00 34:03

Έτσι.

SPEAKER_02 34:04

Θα ξαναπούμε και για την αστυνομία, είπαμε κάποια πράγματα, αλλά να πούμε ότι και αυτό ενισχύει την αστυνομία. Ότι η αλλάζει μπουκάλα και παίρνουμε όποιο γουστάρουμε. Δεν ξέρουμε τι και πώ.

SPEAKER_00 34:17

Και συμβαμβάνουν οι ενπάσει παίρνουν και τον φερόμενο τέλο πάντων δράκο.

SPEAKER_04 34:22

Εκεί υπάρχει η σκηνή πολύ χαρακτηριστική με το σουχέν. Παραδίδε στην ουσία και πηγαίνει, σταματάει και μπροστά του υπάρχει ένα σουιέγκ και στέγεται δίπλα το σουτιέ το κρεμασμένο.

SPEAKER_00 34:34

Για μένα όλη αυτή που κατεβαίνει τι κάλε, πώ είναι όλο ο κόσμο γύρω-γύρω. Η γυναίκα του αρίστου που φωνάζει που τον μπάτε, που τον μπάτε. Δηλαδή όλο όπω είναι στιμένου. Για να ήταν ήταν μια πάρα πολύ ωραία έτσι ακολουθεί και υποκριτικά από τον υλικόπουλο και από τον κόσμο που πήσει γύρω γύρω.

SPEAKER_02 34:52

Ναι, κατεβαίνει αργάργα, τι κάλε, ο κόσμο έξω από την αυλή έχει βγει έξω να δει τι γίνεται και καλά ανισταγμένο. Κλανε κάποιοι. Και αυτό δείχνει το ότι ήταν λίγο λαϊκό ήρο δράκο.

SPEAKER_00 35:06

Δεν βλέπουμε το θαμά, βλέπουμε το δράκο. Και ο ίδιο φέρεται ω δράκο, κατεβαίνει, παιδιά μου, βαριά βήματα, λέει κίνητο πεπρωμένο του να συλιθθεί ενώ είναι ανθρωπάκι.

SPEAKER_03 35:22

Ενώ δεν είναι κανόιο. Φάνε, το χαίρεται και λίγο. Συνολικά.

SPEAKER_00 35:25

Έχει ένα κομματευταρέ. Δηλαδή όπω μου έβγαλε κομματευταρέ ότι τώρα εγώ το ζώω.

SPEAKER_04 35:30

Και ακολουθεί και η σκηνή που είναι με το παλτό, που έχει δώσει στο μονό το παλικό του πιο πριν και η εκείνη τρέχει να του δώσει το παλτό και υπάρχει το κοντινό του έτσι πλάνο μέσα στα μάξια, α πούμε, που τον πάνε στο τμήμα.

SPEAKER_02 35:45

Γενικά το παλτότό να πούμε σαν σημείο α πούμε αναφορά, έχει υψηλοπέξει. Δηλαδή και στην αρχή δεν είχε χρήματα για καινούριο παλαιό, θα τη βγάλει με αυτό.

SPEAKER_00 35:53

Καλάφουν να του πάρει ο δέντρο στο παλικό, μην το πάτα μακριά εδώ κοντά.

SPEAKER_02 35:56

Στο καμπάρε δεν το βγάζει στην αρχή καθόλου το παλικό, θα το το λέει Κάρουμε. Τώρα το βγάλε όμω για το μορό, γιατί κρύον να το βάλει πάνω. Κάπω στο παλικό κατυπαίζει εδώ πέρα.

SPEAKER_00 36:08

Και έχουμε τη σκηνή στο τμήμα.

SPEAKER_04 36:10

Ναι. Η οποία επίση για μένα είναι μια φοβερή σκηνή και στην ουσία τι γίνεται, τον έχουν ξεγυνώσει, είναι με τα εισόρμα, έχουν καταλάβει ότι δεν είναι αυτό ο δράκο. Αυτό εντομεταξί κοισεολογικά σε αυτή τη σκηνή είναι τρομέρό, δηλαδή έχει ένα πάρα πολύ άβολο και φοβισμένο, μια κίνηση άύρη και φοβισμένη, α πούμε.

SPEAKER_00 36:33

Καμία σχέση με αυτό που βλέπομε πριν να κατεβαίνει σανάρχοντα με την καπιλάρα του.

SPEAKER_04 36:38

Και εκεί ξεκινά να τον χλεβάζουν και να τον βρίζουν και να το λένε ότι είναι η γυναικούλα και ότι είσαι ο δράκο και διάφορα που τον μειώνουν, α πούμε.

SPEAKER_00 36:49

Μέχρι που καταλαβαίνουν ότι θα τατουάζεται ένα πάντων επιβεβαίων όπω δεν είναι αυτό και λίγο πριν φύγει, τον βλέπει κάποιο ο Αρίστο, ο οποίο σε εκεί μπαίνει μέσα στο ανακριτικό δωμάτιο, ότι είναι εκεί πέρα των μάτουν.

SPEAKER_04 37:00

Και καταλαβαίνει ο αρίστρο.

SPEAKER_02 37:02

Και δεν είναι ο δράκο.

SPEAKER_04 37:04

Ναι, παράλληλα λοιπόν, όσο λύπη, ο χοντρό έχει καταλάβει ότι ομά με το μορό ερωτοτροπούν και έχει αρχίσει να ζηλεύει, οπότε από τη μία έχει στο μυαλό του τον δράκο, των γαμμάτων και από την άλλη αυτών που θα του κλέψει το μορό, α πούμε, και θα το πάρει από το καμπαρέ.

SPEAKER_02 37:25

Φεύγουμε λοιπόν από το αστυνομικό τμήμα με όλα αυτά που έχουμε πει. Δείχνει τροχόμια τη σκηνή που περιγείται στην πόλη, δείχνουν το ηλεκτρικό του πήρε άλλα λακά. Φαίνεται σαν να γυρνάει στο σπίτι τη ρούλα του μούρου. Και κάνουμε μια βόλτα στην αγορά. Είναι πρωτοχρονιά πια. Παίζουν τα κάλαμτα, πάει στο τζαγκάρι, δηλαδή. Βλέπουμε και μια πιο ανθρώπινη εκείνη τη στιγμή στιγμή. Θέλει να φύγει, να το σκάσει, αλλά κάπω το λέει ότι καλύτερα δράκο, πάλι το ξαναλέει ότι προτιμώ αυτή την ταυτότητα από όλο αυτό.

SPEAKER_00 38:00

Το βλέπετε βέγκο. Το απαγάγουν και το ξαναγένει.

SPEAKER_02 38:04

Το μπαίνουν τέλο πάντων. Και τον πάνε στο Καμπαρέο. Οπότε τον υποδείχνετε πλέον σαν ήρω. Θέλω κάπου εδώ πέρα να πω ότι όταν μπαίνει μέσα, ξεκινάει να παίζει το εμβατίριο του Συνταγματάρχη Μπόκκι. Από του πίτρε τη αρχή του εκείνε και εγώ. Έφερε τώρα. Γιατί εγώ το ψήφισα τη Ελλάδα στα παιδιά, στο χώτ.

SPEAKER_03 38:26

Έτσι καταμπείξει. Αναφορά του δράκου, στο εκείνα και αυτό. Έτσι.

SPEAKER_02 38:32

Και έχουμε πλέον. Δεν είναι τελευταία, είναι από τι τελευταίε κοινέ τη ταινία, που για μένα είναι η σκηνάρα, που τόσο που έχει μπει μέσα. Το πιάνει. Το υποδεικτοκι χοντρό πολύ ένθαιμα, αλλά έτσι όπω τον πιάνει αγκαλιά. Του λέει ξέρω εγώ στα αυτή ότι ξέρω ότι δεν είσαι, α πούμε, ο δράκο. Αλλά θα το κάνω για τα παιδιά. Κάπω έχει προηγηθεί και μια σκηνή αυτού με του υπόλοιπου στον κόλπο, γιατί κλαίει και ο δίνεται για το μορό που έχει φύγει. Και γυρνά ο αρχιολόγο και του λέει ότι πρέπει να σκέφτεσαι το σύνολο και όχι το δικό σου δράμα, α πούμε. Πόσο γυρνά εκείνη στιμή και λέει ότι τώρα πια δεν ανήκει στον εαυτό σου. Τώρα νίκη στο σύνολο. Και ξεκινάει να παίζει το τραγούδι του Μάνου Χαζιδάκι, ο ήλιο έσβησε. Δείτε μόνο αυτή τη σκηνή ανεργέστε να δείτε την ταινία, που τραγουδάνε όλε με κορυφή, α πούμε, τον μορό τη ρούλα. Μιλάει είναι ένα τραγούδι τέλο πάντων που λέει για κάποιον που έζησε ποικί ζωή και το ίδιο πικρό ήταν και ο θάνατο του. Έχουμε γενικά στην ταινία προοικονομίε για το τι πάει να γίνει. Δηλαδή έχω σημειώσει κάποια άλλα αλλά αυτά τα πουμανείου και έχουμε την εξαιρετική σκηνή του ζεμπέκου.

SPEAKER_04 39:46

Εντάξει, είναι αυτό που λέγαμε και πριν λίγο, είναι μια σκηνή στην οποία σηκώνει και χωρεύει ένα πολύ άβολο γαμμάτω ζεμπέκικο, η οποία έρχεται να δέσκει με τι άλλε σκηνέ, του χορού Πολύ, αλλά επειδή είναι ο πρωταγωνιστή, επειδή είναι ο Ήρωα αντίρωα, είναι μια σκηνή που σε καθηλώνει είναι το χορό του ηλιόπουλου, είναι όλη η σκηνή έτσι όπω είναι γυρισμένη και αυτό που λέει κατέναν κάποιο προεχονομεί το τέλο μέσω των στίχων του τραγουδεί, α πούμε. Που αμέσω μετά έχουμε αυτή τη σκηνή με το ναρίστο, που μπαίνει μέσα. Κάπω συνωτικά αρχίζει να λέει ότι δεν είναι ο δράκο. Οπότε τον καταλαβαίνουν. Εκεί ξεκινάει και υπάρχει ένα μάτσαπλόκο, α πούμε, κάπω του χώνονται εκεί πέρα λίγο και ένα βγάζει ένα μαχαίρι.

SPEAKER_00 40:40

Και ενώ καταργείται τη μοίρα που του ανδήκησε, του καθίζει μαχαιριά, α πούμε και τον ρίχνει κάτω.

SPEAKER_02 40:47

Έχει ακολουθεί η τελευταία σκηνή εκεί που στην ουσία βλέπουμε το ελληνόπουλο μαχερωμένο αλλά αγέροχο. Να φεύγει από το καμπάρε και να περπατάει πάνω στι γραμμέ του τραμμάου. Τον έχει ακολουθήσει από πίσω ο χοντρό και αρχίζει και του φωνάζει και του λέει έλα να πάρω ένα ταξί να σε πάω στο γιατρό. Σα μάνα να θα σου φερθώ. Δεν είναι κακά παιδιά. Απλά ξέρει τώρα. Σα να δικαιολογεί και αυτό που έγινε, εγώ το ένιωσα μην και το κοινό θυμό με αυτόν που σκοτώσαμε τον Ήρωα. Ότι είχαν και αυτή τα δίκια του. Να ενισχύσω κάπου εδώ πέρα το δίκαιο, είναι ότι σε αυτή τη σκηνάρα του ζεμπέκου που έχω πάρα πολλά να πω. Είναι ένα ομαδικό ζεμπέκικο γιατί χωρέουν όλοι. Λέει ο καθένα, όταν πλησιάζει κάμερα προσωπικό, λέει ο καθένα σαν για ποιο λόγο το κάνει. Έχω το γιο μου στα σοτηρία, αύριο πληρώνω γιατρό. Ένα ταξάκι για το μεροκάτο. Είναι πολύ συγκινητική στιγμή και πολύ ανθρώπινη κορυφαία τη ταινία, γιατί στην ουσία αυτό δείχνει. Δείχνει την εποχή, την κοινωνία και για ποιο λόγο θα γίνει αυτό που είναι να γίνει και για τον προσωπικό λόγο που γίνεται για τον καθένα. Άρα δικαιολογεί ότι είχαμε τόσο πολύ όλη του στη ζωή ολονών, κρέμα τόσο πολύ από αυτό που άμα πρόδεισε με χαίρι. Τέλο πάντων, λέει αυτό. Και ο Ιλόπουλο γυρνά και κάνει ενώ πίσω τον ακολουθεί τέλο πάντων χοντρό στι ράγε, ότι όχι δεν θέλω αρνείται να πάει στο γιατρό ή να τον βοηθήσει. Ποτέ δεν ήθελα θόρυβό. Κάτι τέτοιο λέει. Που είναι η τελευταία σκηνή που βλέπουμε τον Ελιόπουλο. Η σκηνή αλλάζει και είναι πλέον πάνω στι ράγε, πεθαμένο πια και στο τέλο πεθαίνει.

SPEAKER_00 42:41

Εντάξει, και μαζεύει το κοσμογύριο του και αυτή η σκηνή. Αυτή ατάκαμε κράτη, που έχει μαζευτεί και ο Βέργο από πάνω και κανένα δύο έτσι από το καμπαρέλο πάντων και τον κοιτάνε. Και το ρωτάνε, τον ξέρατε. Και λέγοντα όχι. Εκεί συγκινήθηκα.

SPEAKER_02 42:59

Δεν μα δείχνει αλλά προμηνύεται το ότι. Ένα άγνωστο, α πούμε. Όπω ήταν στη ζωή του έφυγε πια μόνο.

SPEAKER_00 43:09

Ωραία. Κορίτα τι σα άρεσε αυτή την ταινία.

SPEAKER_02 43:13

Λοιπόν, θέλω να πάρω το λόγο αν και νιώθω ότι έχω μιλήσει πάρα πολύ. Δεν είναι καλεσμένοι. Είναι καλεσμένοι. Έχετε το δικαίωμα να μιλήσαμε την εβδομάδα. Εγώ τώρα θα πάρω. Έχουμε βήμα αυτό που έχω. Ευχαριστώ, ευχαριστώ γι' αυτό. Είχα κώσει αυτή την ταινία και σε ένα φιρον ενό εστερινού σύνεμά είναι μια τινία που θα προβληθεί και δεν γουστάρω ασθενώ τι ταινίε. Λέω ευκαιρία να πάω να τη δώ. Και πήγαμε πάρα πολύ χαμηλά στάνταρ. Γιατί είχα στο μυαλό μου ότι είναι μια ταιντου 56. Δικαστή του 50 ξέρω εγώ, ότι μπορεί σε κάποια πράγματα να γκρινζάρω να νιώσω αύκολο. Τι πω ότι δεν πάω να δω κάποια ταινία άρα απαραίτητα, αλλά θέλω να τη δω από περιέργεια. Και πάω παιδιά και τη βλέπω, και παθαίνω κοκοπλώ. Δεν το πιστεύω αυτό που είδα. Ειδικά, η σκηνή του Ζεμπέκη μου έμεινε απίστευτα, του Τσουρώνω κάθε φορά που τη διηγούμε σε κάποιον. Μου φάνηκε απίστευτα, έξυπνη, προσωποίει όλα τα συναισθήματα τη εποχή αυτή τη απεριπλησία, ενό μίζερου κόσμου που προσπαθεί να επιβιώσει έχει μια υπήδα. Διάβαζα και σε μια διπλωματική τη Μαρία τη Φούντα. Και ευχαριστώ πολύ που έκανε αυτή τη διπλωματική για μένα χωρί, το ξέρι. Που έλεγγε ο δράκο ω αλληγορία και το έβαζε τέλο πάντων σαν σύμβολα ή τέτοιο. Κάπω ο συνδυασμό λοιπόν τη ασφέλεια με την απελπισία, την μιζέρια τη εποχή ταυτόχρονα με την ελπίδα, το κομμικό με το τραγικό που παίζει σε όλη την ταινία, το λογικό με το παράλογο που είπαμε και πριν. Δεν το πίστευαι ότι κάποιο άνθρωπο το σκέφτηκε και το γύρισε αυτό εκείνη την εποχή κιόλα. Μπορώ αυτή την εντύπωση έχω μήνυμα. Είμαι πλέον, δηλώνω θαυμάστια αυτή τη ταινίε μετά από τότε από την είδα. Δηλαδή να του με αρέσει. Θα πω αυτό αν με ρωτάσει χρήστη.

SPEAKER_00 45:06

Έσει χρήστη. Εσύ το γιανώ. Εγώ τελευταίο θα θέλαμε.

SPEAKER_03 45:09

Γιατί. Όχι, εγώ θα ήθελα τελευταία πλατεία.

SPEAKER_00 45:12

Για να μην με δείρε. Εντάξει, αναγνωρίζω τα συγκαρά μου. Δεν είμαι φαν του παλιού ελληνικού κινηματογράφου. Τι σα χλοκομοδίε που θυμάμαι καταπίε να τι βλέπουμε τον παππού και τη γιαγιά α πούμε τα καλοκαίρια. Δεν είναι αυτή άλλη μία από αυτέ τι ταινίε. Με γοήθηκε πάρα πολύ το ότι ήταν μια ταινία που ήταν πολύ δύσκολο να γυριστεί και να βγει όλα τα τεχνά λάθη που έχει με ένα τρόπο μου λέγαν μια ιστορία, ρε παιδί μου, νιώθω με αυτά. Δηλαδή, η σκηνή τη αγωγή που το ξαναπέρνουν, είναι λέει και του έχει οκοπίστε στο μοντάζ, παιδί μου. Λέει και έφυγε τώρα εκείνο το κομμάτι του Φίλου Καουκάκη. Α πούμε, γάμιο, το βάλτε έτσι. Δεν ήταν μια καλογελισμένη ταινία. Δεν ήταν μια σαχλή easygoin ταινιούλα, ρε παιδί μου, και αυτό μου άρεσε. Δυσκολεύθηκα πάρα πολύ να μπό στην ανθφέρει τη. Για πολλή ώρα δεν καταλάβαινε τι έβλεπα. Η σκηνή που η γυναίκα του πει το νοικοκύρη του λέει μου έρευνε, καλώ είναι. Και αυτό λέει, να καλά, ναι, και λέει για έναν τύπο άστοπουρη του κάτι. Δηλαδή, τι είναι αυτά που βλέπω. Γιατί συμβαίνει αυτό εδώ πέρα. Μου είσαι χαρακτήρε του οποίου δεν μπορούσε να καταλάβει να πρέπει να το δώσω βάση γιατί θα μου το πάει κάπου ή όχι. Στην αρχή να βάσει όλου του χαρακτήρε και προσφάσα πάρα πολύ να καταλάβει που θα το πάει και μετά δεν του ξαναχρησιμοποίησε από κάποια στιγμή μετάλα, όπω μάλλον έτσι θα πάρει φάση. Δηλαδή με κούρασε, με δυσκολεψε. Δεν με κούρασε, δυσκόλεψε. Δηλαδή, όταν τελειώσει να φάγει, τι μελακτική δεν αυτή. Τό μου λόγω, αυτό σκέφτηκα. Συγγνώμη. Όχι, όχι. Αυτή, αυτοί. Δεν το λέω αυστηρά, νομίζω πω πιο πολύ μου αρέσει.

unknown 46:54

Φίλε μου.

SPEAKER_00 46:56

Νομίζω πω πιο πολύ μου αρέσει τώρα που τη συζητήσαμε. Ό,τι έγινε.

SPEAKER_04 47:01

Σχετικά με όλα αυτά που υπόθηκαν, θα πω ότι εγώ την κατασπάραξα τη ταινία. Δηλαδή, την είδα και ήμουνα πάρα πολύ συγκεντρωμένη και πέρα όλη την ώρα. Δεν μου φαίνεται αυτό που λε πάρα πολύ σε σχέση με τι ασνέχει. Δηλαδή, θεωρώ ότι ήταν πολύ συγκεκριμένοι θα πείσει συγκεκριμένη ρόλοι του. Έχανε πράγματα σε κανεί ίσω και σε συνέχεια, τα οποία όμω εγώ ανοίξω την επέστρεφα σε κάποια σημεία και τα ξαναέβλε αυτά τα πράγματα για να τα πιάσω, γιατί είναι όντω λίγο δύσκολα, μάλλον λόγω και των τεχνικών δυσκολοιών που έχει ταινία. Τώρα, σχετικά με το πώ μου φάνηκε εμένα αυτή η ταινία, τη θεωρώ έτσι βαθιά υπαξιακή η ταινία, έχει σαν πρόσωμο για μένα το αντί στα πάντα. Αντί ταινία σε σχέση με την εποχή τη και με το ότι γυρίζοντα, αντίρωα ο υλικόπουλο ο οποίο εγώ σου δείχνει κάτι παράδοξο. Σου δείχνει έναν άνθρωπο που είναι μοναχικό κι αυτά, που μέσα σε ένα βράδυ, γιατί η ταινία είναι ένα βράδυ, α πούμε. Βλέπει, α πούμε, μια μεταμόρφωση αυτού του ανθρώπου. Βλέπει να αλλάζει, να γίνεται κάτι άλλο, να λυπάτε, να χαίρεται, να παίρνει ζωή και πριν προλάβει να γίνει όλο αυτό να πεθαίνει. Οπότε το θεώρησε αφιέστατο τέλο πάντων. Θεώρισε επίση ευιέστατο, γνωρίζοντα το πολιτικό background ή έχοντα λίγο διαβάσει το πολιτικό background του κούδρου, το να κάνει μια τέτοια ταινία. Δηλαδή περιμένει ότι ένα άνθρωπο που είναι αριστερό, έχει διοχθεί, έχει φάει εξωρία, θα έκανε μία ταινία η οποία ήταν πιο αριστερή, πιο στρατευμένοι, και ξαφνικά βλέπει ένα υπαξιακό ξεροθάβμα, α πούμε. Και παράλληλα που έχει πάρα πολλά παρακάδια πολιτικά, σατηρικά. Σαν να βλέπει και μέσα από αυτή την ταινία τη σπούδα σε ζωγραφική, α πούμε, δηλαδή τα κάδρα του, η αισθητική του παρέμβαση, η καστική εικόνα που βλέπει, μου παρέπει λίγο αυτό. Σου άρεσε εδώ. Ναι, πάρα πολύ μου άρεσε. Πάρα πολύ μου άρεσε. Ένα κομμάτι που δεν είπαμε, που α πούμε, είναι και αυτό σημαντικό είναι για τη μουσική του χαδικάκι.

SPEAKER_02 49:29

Εντάξει, υπάρχει το κομμάτι ή Λισώ, που είναι πολύ γνωστό γενικά τραγούδι. Όμω η κυκλοφορήσε δυσικάκι μετά. Απλά είναι πολύ γνωστό όντω, αναξαρτοποιήθηκε πολύ από την ταινία. Είναι και αρκετά ένα εξάρτη και η σκηνή που παίζεται. Δηλαδή, μέσα σε μια φάση ενό καμπαρέ τώρα που γίνεται λίγο, υπάρχει αυτό ο φόβο σε αστυνομία και σκάσει τον καμπέρι άλλα. Ξεφανικά βγαίνει ρούλα και μα κάνει πλέον πώ το λέει τον ποταμό.

SPEAKER_03 49:54

Αυτό ακριβώ έλεγε και ο κούδρο σε μια συνέντευξη του ότι όταν το έβλεπε δεν του άρεσε καθόλου αυτή τη σκηνή και ήθελε να την αφαιρέσει και ο χατσιδάκι θα την κρατήσουν. Εδώ μου άρεσε πάρα πολύ.

SPEAKER_02 50:07

Συνεχίζει το αφίμη. Δεν κλωτσά, συνεχίζει το αφίγιμα του, έχω κάτι κωμικό μέσα στο γενικότερο δράμα. Παίζει αυτό, εμένα δεν μου κλωτσάει αυτό. Υσέζε θεώρησε ότι ίσω γίνεται και επίτιδε ότι έχει γραφτεί ένα χαριτωμένο τραγουδάκι. Και μια πιο υποψιασμένη από μένα. Επειδή ο Ναό του Ολυμπιού είναι απέναντι από την Πλάκα και επειδή εκεί κοντά είναι και ο υλισό, από την πάνω μεριά περνούσε, μπορεί να είμαι επηρεασμένη και από τη σειράρη φυφή. Δεν ξέρω. Που διαδραματίζεται στο Από κάτω του ποταμού, α πούμε. Λέω, έχει εγώ στο επειδή η κλοπή θα γίνει εκεί κοντά να γραψε όλα στο παγά σα πώ το λέω, πώ το λένε το ποταμό. Λέω εγώ τώρα.

SPEAKER_00 50:57

Και ήταν γράφω γενικά.

SPEAKER_02 50:59

Α πούμε, πει κάποιο να το έχει σκεφτεί αυτά στα σχόλια, σα παρακαλού.

SPEAKER_04 51:02

Εντάξει, υπάρχει και το άλλο το γκούκι Μπούγκι Χούγκι γι' αυτό, που είναι η ραντζούλα φουντοτή, είναι μια διασκευή τη ραντζούλα τη φουντοτή και καλά με ικανοποιημένη. Να πούμε πίσω αυτό το σημείο κάτι που το οποίο εγώ θεώρησα τρομερά ενδιαφέρον. Θα πω κάτι για τη σχέση Χατζιδάκι και κούδουρου. Η οποία ήταν παιδική φίλη, οι μομάδε του ήταν φίλοι και έτσι και αυτή από μικρά έκανανε παρέα. Αλλά αυτό που θέλω να πω είναι ότι ο κούδρο είναι αυτό ο οποίο γνώρισε τον χατζιάκι με το Βαμβακάρι. Και ησύγα για την ουσία τον Χατζιδάκι στον κόσμο του ρεμπέτου. Και υπάρχει μια ιστορία η οποία γιατί ο Χατζάκι μισούσε το μπουζούκι. Και του είπε ο κούδρο, πάμε ένα βράδυ και καλά σε ένα καφενείο στην Ομόνια και εκεί έπαιζε ο Βαμβακάρη. Και επειδή ο Χατζάκι μπήκε μέσα και μάλλον ήταν και σαν το ούφω.

SPEAKER_03 52:00

Δηλαδή, ξεχώρισε τέλο πάντων του υπόλοιπου.

SPEAKER_04 52:04

Τον είδε ο Βαμβακάρη και του είπε έλαβω εσύ θα κάτει δίπλα μου, α πούμε, με το που τον είδε και καλά είσαι σε δικό μου. Και έκατσε δίπλα του και έτσι γνώρισε το βαμβακάρι, και μετά ξεκίνησε και την πορεία του να ακούει ρεμπέτει και να θέλει κάπω να τα αναβιώσει και ασχολήθηκε πολύ με αυτό και συνεργάστηκε με πολύ κόσμο.

SPEAKER_02 52:24

Οκ, πολύ ωραία πληροφορία αυτή. Ναι, και το καταπληκτικό που είπαμε πριν με την Τόνια τραγούδιο, ο ήλιο έσβησε, το οποίο, όπω, δεν κυκλοφόρισε ποτέ. Δεν ξέρω αν μετά σε κάποια συλλογία, αλλά σε κίνητη φάση δεν κυκλοφόρισε. Έτσι το κομμάτι είναι περιορισμένο, δηλαδή επειδή δεν το ακούστηκε όλο. Παρόλα αυτά, είναι όντω πάρα πολύ ενδιαφέρον και μοναδικό. Σε τον ζουκι είναι ο Τζάνη, όπω είπαμε ήδη. Τέλο.

SPEAKER_04 52:51

Πάρε κάποια τάκα που σα έμεινε από το ακριβία. Εμένα, η αγαπημένη μου είναι.

SPEAKER_03 52:57

Η αγαμένη μου είναι αυτό με την πνευμονία, αλλά μου άρεσε πάρα πολύ αυτή η σκηνή στην οποία βγαίνει ο Λιόπουλο και καλά και πρέπει να πει κάτι σαν δράκο και λέει κάτι του στείλω. Όποιο ξέρει να ζει και να πεθαίνει. Το οποίο ήταν σε βάση αυτό που θα πει κάτι το οποίο είναι τελείω γενικούρα. Δεν ξέρω τι να πω, αλλά θα ακουθήσα να είναι η τεράστια φιλοσοφία, α πούμε.

SPEAKER_02 53:26

Είναι παραπέμπει και λίγο σε αρχαίο δράμα. Δηλαδή εγώ ένιωσα σαν να είναι ψυχών ο στρατηγό κάπου σε πριν μια μάχη, α πούμε.

SPEAKER_03 53:35

Το οποίο καιλά με τώρα, βέβαια, αλλά είναι και αυτό είναι μια προοικονομική σε σχέση με το. Δηλαδή αυτό ότι έζησε και πέθανε α πούμε.

SPEAKER_00 53:45

Εμένα η αγαπημένη μοντά πολύ την ταινία. Είναι εκεί πέρα που κλέγεται οχοντό στο σπαθί και λέει, μου το φαγγε το μορό και εγώ το είχα στο μετάξει και στο βελούδο. Ναι, αρεμακτά. Πονάει ρεμαλάκι ο άνθρωπο. Πονά και γελάτε. Τέλει, μάρασε πάρα πολύ. Το είχα στο μεταξύ και το βελούδο.

SPEAKER_02 54:07

Πόσο αύριο ερωτική ιστορία.

SPEAKER_00 54:09

Πραγματικά, προωτικά, προωτικά.

SPEAKER_02 54:10

Δεν ξέρω εγώ αν έχω αγαπημένη ατάκα. Μ' αρέσαν πάρα πολλέ πάμπολε. Η σκηνή που λέει, αυτό που ξέρει να ζει, ξέρει και να πεθαίνει και του φωνάζω από κάτω κάτω γραφειοκρατεία, κάτω το βασίλειο. Εγώ με ένα Μαλάκα. Τι λέμε τώρα, δεν καταλαβαίνω, αρχίζει και δεν καταλαβαίνω τη γίνητα.

SPEAKER_00 54:31

Σωρίω, εσεί δεν καταλαβαίνει τι γίνεται.

SPEAKER_02 54:34

Έλεγετε δεν τα ξέρω. Ναι, χρήστε.

SPEAKER_00 54:36

Ωραία λοιπόβόν Όμε και πριν η ταινία ελεύθερη να τη δείκα κανεί στο YouTube. Θα βάλουμε και link στην περιγραφή για να την τζεκάρετε.

SPEAKER_04 54:49

Ευχαριστούμε πάρα πολύ που μα ακούσατε. Στο επόμενο podcast θα είμαστε εδώ με την Κατερίνα.

SPEAKER_02 54:55

Τώρα που βρήκα το δρόμο, θα έρχονται κάθε φορά.

SPEAKER_00 54:58

Στο επόμενο ποτό είναι μόνο στη κατερή. Κατερασμένα ευχαριστούμε πάρα πολύ που είμαστε σε αυτό.

SPEAKER_02 55:04

Εγώ σα ευχαριστώ για την ευκαιρία που μου δώσατε και να ξανάρωθα με μια άλλη εταιρεία. Ευχαριστούμε κατερίμνα. Να μην φάμεντι απαραίτητο και άλλε ταινίε μπορούμε να πούμε.

SPEAKER_00 55:16

Εγώ το ξέρω.

SPEAKER_04 55:17

Κάντε like, subscribe, comment, share. Τι άλλο.

SPEAKER_02 55:24

Τι άλλο να πω. Hype. Λένε κάτι τέτοιο. Εμπρό! Δεν λένε κάτι χά.

SPEAKER_04 55:32

Κάντε ό, είναι και λένε το τέλο ⁇ πάντων. Και θα τα πούμε στο επόμενο επεισόδιο. Ευχαριστούμε που μα ακούσατε.

SPEAKER_01 55:39

Για χαρά.

SPEAKER_04 55:40

Γεια σα.

SPEAKER_00 55:47

Και τι έγινε μετά, μετά κλέβουμε τράπεζα. Και μετά και μετά πέντε λεπτά και φεύγει. Και στο τέλο, και στο τέλο.